امروز سه شنبه, 23 مهر 1398 - Tue 10 15 2019

منو


معرفت پرسش عرفانی

  • نوشته شده توسط roze
  • دسته: سلوک
  • بازدید: 5387

فرزندم!
چون "توفیق" بر قامت راست آمد، راست آمدنش به تحصیل علم است و چون توفیق
ِ تحصیل علم را یافتی و بر تو نشست، به انابه و زاری می رسد و این زاری
به توبه می انجامد. توبه حزن را می آورد و حزن، خوف و ترس را نتیجه می
دهد. چون ترسیدی، از خلقِ خدا وحشت می کنی و ثمره وحشت، خلوت و تنهایی
است. این خلوت تو را به تفکر می اندازد و تفکر باعث حضور می شود.  حضور
تو مراقبه را در پی دارد و این مراقبه با خود حیاء می آورد. حیاء به
دنبالش ادب است و ادب تو را وامی دارد که حدود پیرامونت را مراعات کنی.
مراعات حدود باعث قرب و سپس وصال می گردد. این وصال باعث انس تو و از
میان برداشتن وحشتت می گردد و این جاست که با از بین رفتن وحشت و آرامش
انس "پرسش" از درون تو بر می خیزد که خود عین اجابت است ...این مراحل
همانی است که به معرفت عرفانی موسوم است.
این پرسش همان مقام مشاهده است و هر کسی به طریقی پرسش می کند. کسی از
راه معمول و مرسوم می پرسد و دیگری به نشانه هایی که بر او می رود، می
پرسد و حال بهتر از آنی است که در حیرت می پرسد.
(در نظر ابن عربی توفیق است که باعث رهایی است و رازی است که عطا می شود
و نوری است که در قلب می افتد، اراده ی فرد و خواندش مر خدای را به توفیق
می انجامد، اما این اراده را که جنبانده که به توفیق بیانجامد معلوم از
کسی است که آن آورده تا اراده ی توفیق به توفیق انجامد. در اینجا دَوری
است که از او و به او می رسد.)

/برگرفتی آزاد از باب نتائج التوفیق فی المعاملات الموقوفه علی الظواهر
کتاب مواقع النجوم و مطالع اهلّه الأسرار و العلوم/........

افزودن نظر

با ورود به صفحه کاربری خود می توانید از تمامی امکانات سایت استفاده نمائید

ما 20 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم